expecting.punt.nl
Abonneren
Abonneer je nu voor nieuwe artikelen op deze website!
Laatste reacties
    Laatste artikelen
    TomTom stuurde ons via een hele toeristische route, waarbij we ons op een gegeven moment wel af gingen vragen of het volgende weggetje dat we zouden moesten nemen wellicht een zandpad zou zijn.
    Het rook naar "België" vond Nova. Jaja, Lachen, "Gieren", Brullen met mijn dochter.
    Een tractor of twee en een omleiding later, waren we er dan eindelijk.
     
    Inchecken ging vlot (lang leve het e-ticket), maar helaas hadden we maar 1 zwemkaartje, dus moest ik alsnog naar de receptie in de rij voor een tweede zwemkaartje. Want die zijn natuurlijk essentieel.
     
    We wandelden naar ons huisje, ergens achter op het park. dus Nova (die in de auto nét in slaap was gevallen voor we arriveerden) had tijd genoeg om te klagen over moe, en geen zin, en uiteindelijk over haar behoefte aan een WC. Gelukkig hadden we tegen die tijd de tijdelijke Casa AnitaNova al bereikt. Hij werd nog schoongemaakt, maar van die aardige mevrouw mochten we al wel naar binnen.
     
    Nadat mijn vader a.k.a. the best taxi in the world de auto met baggage was wezen halen, kon ik uitpakken en een beetje organiseren. En toen was het gewoon vakantie.
    We kregen nog even een lift naar de MarketDome en zwaaide opa uit. Nova met een vijfje in haar hand, gekregen van oma en opa (al is het in haar hoofd echt alleen van opa, want die had het gegeven). Nou dat briefje moest natuurlijk meteen gebroken worden, want ijs moest er gegeten. Nu. Met discodip. Of spikkeltjes zoals de vlaamse mevrouw ze noemde.
     
    En toen dacht ik, laat ik mezelf ook eens kietelen.
    Ik ging er even bij zitten. En bestelde.... Een French Coffee...
    En toen was het echt vakantie!
     
    (Nova maakte de foto, met mijn hand als statief. vandaar de wat rare hoek.)
     
    Gezelligheid!
    Lees meer...
    Gisterochtend zaten Nova en ik al heel vroeg in de trein naar Den Haag. Ik had nog een NS dagkaart die dit weekend verliep, dus moet ik er nog even iets mee.
    Nova wilde wel naar het strand. Want we hebben vakantie en vakantie = strand voor haar.
    Ze heeft het ook steeds over dat ze naar papa wil en dat ze in de zee wil zwemmen, sinds dat ik haar vertelde dat we bijna vakantie hadden.
     
    Maar goed, op de eerste dag van onze vakantie stapten we in de trein, zij met een flesje drinken, ik met een grote cappuchino. Vóórin de trein wilde ze zitten. En onderin.
    Zo gezegd zo gedaan en wij begonnen aan de lange treinreis. Toen we bijna bij Tilburg waren, bedacht ik me, dat de zus van Siegfried, Maria, in Den Haag woont tegenwoordig. En dat we al tijden van plan zijn om elkaar eens te zien.
    Of eigenlijk, dat zij Nova wil zien.
     
    Dus ik dacht, nou, dan gaan we effe een uurtje langs en daarna gaan we lekker met z'n tweetjes naar het strand.
    Dat liep dus een beetje anders. Want het klikte toch wel erg goed tussen ons. En met Nova en haar kinderen, ging het ook allemaal leuk. En dus besloten we om met z'n allen naar het strand te gaan. Waar we echt heeeeeeeeeeerlijk weer hadden. En met z'n allen, onder de bezielende leiding van ons aller juttertje Nova, schelpen zochten. En vonden. Een heel zakkie vol, waar Nova en ik eens flink mee aan de knutsel moeten binnenkort.
    Oh en we aten frietjes op de boulevard.
     
    En we moesten nog even halsoverkop nieuwe schoenen voor Nova halen. De ecco-laarsjes die ze aanhad, sneuvelde al in de trein. Geen idee hoe het gebeurde, maar de rits van een van de laarsjes is finaal kapot. Morgen maar eens kijken of ik daar nog iets mee kan, qua klagen bij de schoenenwinkel. Want die krengen kostten wel gewoon een heleboel euro's he. En dan mag van mij na een paar maanden de rits niet zomaar stuk. Ik zal wel niets terugkrijgen. En laten maken heeft ook weinig zin, we hadden het er vandeweek over, dat Nova d'r voetjes wat gegroeid lijken en dat ze dus waarschijnlijk een nieuwe maat moet. Alleen deze schoenen kónden nog even en financieel is het niet heel handig nu... Maar goed, de schoenenreus had heule leuke hoge gympies. Vond nova. En dus scoorden we even snel een paar.
     
    Uiteindelijk waren we pas tegen bedtijd thuis, na een dag VOL plezier.
    Waarin ik blij ben, dat mijn boosheid en verdriet over mijn relatie met ex, niet meer in de weg staat van het herinneren van goede dingen en het open staan voor dit soort contacten met zijn familie. Want ik heb altijd iedereen wel langs laten komen, voor Nova. Maar ik had er zelf altijd een heel dubbel gevoel onder. Nu was het negatieve er eigenlijk helemaal niet. Het was gewoon alleen maar leuk. Ik ga zéker snel weer een ns-dagkaart scoren, ga de aanbiedingen in de gaten houden, want dit was echt te leuk om niet weer te doen.
     
     

     
     
     
     
    Er zijn ook foto's van mij, maar die zijn natuurlijk weer net niet met mijn toestel gemaakt, die komen tzt misschien nog wel hier. Maar goed, ik was er natuurlijk ook. En genoot.
     
    NB. Oh ja. Maria had een cheesecake in huis, waar wij natuurlijk een stukje van kregen. Zoooo slecht voor de lijn, maar echt, ik heb al lang niet zoiets lekkers gegeten. HIER had ze hem besteld. Het is maar goed dat die zo ver weg zitten van O MY GOD wat lekker.
    Lees meer...
    Vanochtend stuiterde Nova haar bed uit. Want vandaag mocht ze verkleed naar school (peuterspeelzaal) en daar zouden ze carnaval vieren.
    D'r haren werden gedaan (roze strepen én roze glitters), d'r makeup moest op (ook roze, of course) en ze had haar prinsessenjurk aan. (ook roze, of course) en oh ja... en roze kroontje op.
     
    Nadat hair and makeup gedaan werd en de kleding om haar bevallige lijfje heen gehangen werd door überstylist Mommy, konden we los.
    Appel mee en naar school ermee!
     
    Ik maakte snel een paar foto's en maakte me al klaar om weer te vertrekken. Tot ik aangesproken werd door een van de mama's van de oudercommissie. De mama die zou helpen met de carnavalsviering had afgehaakt/was het vergeten en nu hadden ze hulp nodig. Of ik misschien..... EN OF IK DAT WILDE! (zeker toen ik dacht aan het alternatief... terug naar huis en de strijk doen)
     
    Ik schminckte, ik maakte poffertjes en ranja, ik danste, zong, maakte foto's en filmpjes (bijna allemaal mislukt) en ik genoot vooral.
    Van al die peuters, genietend van het feest!
     
     
     
     
     
    er was ook een clown die heel goed kon goochelen/toveren. en tuurlijk wilde Isa en Nova wel meedoen. Al snapte ze niet altijd helemaal was de bedoeling was ;)
     
    Lees meer...
    ....en weer een weekend waarin ik weer goed huishoudelijk bezig was.
    Het was ook wel nodig ook, want het is hier een beetje ziekenboeg geweest.
    Ik had een soort van griep-achtig-iets, waar ik flink ziek van was en waar ik nog steeds de naweeen van voel. (duizelig als een jojo). Dus van het huishouden kwam niet zo heel erg veel. The bare minimum.
     
    Begin ik weer een beetje op te knappen, is Nova de pineut.
    Had ze vrijdagmiddag/avond last van een soort van krampen bij haar billen. (heel zielig, ze kon er niet van lopen), ging het zaterdag bedriegelijk goed met haar.
    Bedriegelijk bleek pas 'snachts, toen ze eerst een aantal keer huilend van de buikpijn wakker werd en moest poepen. En daarna kotste ze de rest van het voedsel dat ze nog in haar buikje had, voor de volledigheid nog even uit.
    En kon ik mijn eerste was draaien van vandaag. Midden in de nacht. Hoop dat mijn buren mij nu niet haten.
     
    Vervolgens waste ik nog een heleboel meer. En maakte ik de toilet en de badkamer goed schoon. Chloor baby! Vervolgens verfde ik mijn uitgroei ook nog. En kletste ik wat op Twitter.
    Terwijl Nova op de bank lag. Tv aan het kijken. Eerst in pyjama, en later in jogging.
    Ze wil niks doen, niks eten (op een krentenbol na die ze vanochtend als ontbijt at) en het liefst ook niets met mij doen. Behalve mij af en toe commanderen om naar de keuken te lopen en drinken voor haar te halen. Kleine Tiran.
    Maar goed, ze voelt zich niet lekker en ik ben al lang blij dat ze wél wil drinken. Dus ik zie het door de vingers ;)
     
    Ze had net nog even een opleving toen oma en ome Twan op skype kwamen.
    Broerlief entertainde zijn nichtje met rare dingen. (een demonstratie "hoeveel snoepkrijtjes passen er in mijn mond", als een mimespeler net doen of ie een trap oploopt, wat Nova deed schateren van het lachen en waar ik ook de tranen van in mijn ogen kreeg ;) Ze stuiterde het gesprek door en wilde niet ophangen. Maar goed, daarna brak ze weer af en nu hangt ze weer. Op de bank. Voor de televisie. Niks te willen.
     
    Maar goed, kan ik weer even een wasje in de machine gooien en een logje typen.
    Ieder nadeel heeft z'n voordeel en zo.
     
     
     
     
     
    De Jantje Beton Collecte deden wij overigens voordat ik ziek werd. Dat was wel weer een succes. Nova vond het hartstikke leuk om te "Jantje Betonnen". En ik vond het wel gezellig eigenlijk, zo met mn dochter in het donker, bij de huizen in de buurt aanbellen. Er staan hier superveel jaren30 woningen en zo kan ik toch eens binnenblieken he ;)
    Er zijn er echt veel met nog een hoop originele details. Zoals zo'n ouderwetse trek-bel. En de originele vloer. En mooie mozaieken in de gevel. En glas en lood in de ramen.
    Maak. Me. Gek.
    Dus uiteindelijk vermaakten we ons wel.
    En het leuke is, dat Nova aan het einde van het schooljaar op de PSZ een theatervoorstelling krijgt, waar ze ook nog zelf voor 'gewerkt' heeft. Want de helft van het geld dat in totaal door de peuters opgehaald werd, gaat naar de peuterspeelzaal.
     
     
     
    Lees meer...

     
    Mén oh mén, wat was ik goed bezig dit weekend.
    Het begon vrijdagavond al, toen ruimde ik eindelijk de bende die nova d'r speelgoedboxen is op. En gooide een halfvolle vuilniszak aan kapot spul weg. En uitgedroogde stiften. En wat kunstwerken uit Nova d'r 'neem een papiertje, knip t kapot, plak t met heul veul plakband weer op elkaar-fase' Daar zit ze namelijk nog steeds in en dat kind dat produceert wat!
    Weggooien als ze erbij is, dat kan natuurlijk niet, maar ze lag in bed en ik ging lekker, dus hoppa weg ermee.
     
    Zaterdag waren mijn verzorgende kanten aan de beurt. Na de wekelijkse zwemles zag Nova al wat pips om de neus. Of eigenlijk had ze rode wangetjes en klaagde ze, toen ze haar kleren al aanhad en we nog in dat warme kleedhokje stonden, dat ze het koud had.
    Op zich ging het wel, dus deden we ook nog even boodschappen. En kookte ik me toch een portie heeeeeerlijk (al zeg ik het zelf) Lasagne met boursin-spinazie, gerookte zalm, pijnboompitjes en mozzerella. mmmmmmmmmm. (dat ik voor de soep die ik eigenlijk wilde maken een key-ingredient vergat, laten we even buiten beschouwing)
    Na ons bezoek aan de super stortte Nova echt in. De koorts zette in en dametje klaagde ineens over pijn in haar nek. Gelukkig voor de Twitterdames en mijn moeder, wist ik te voorkomen dat de bezorgdheid om zou slaan in paniek. Want ze kon haar kinnetje nog op de borst en van links naar rechts etc etc. Uiteindelijk ging ik met een volledig opgeladen telefoon slapen met de huisartsenpost on speed dial. En mocht Nova bij mij liggen. Zodat ik zou merken als er iets zou zijn. Uiteindelijk heeft ze heerlijk bij mij gelogeerd en werd ze zonder koorts en vrolijk weer wakker. Ze was vandaag de hele dag vreselijk hangerig, maar de koorts bleef weg. (eendagsgriepje? typte ze hoopvol)
     
    Vandaag stofzuigde ook ik de kiet van boven tot onder, verschoonde bedden, waste, droogde en streek.  Oh en dweilen, deed ik ook nog. Met Disciclin. Dus Casa AnitaNova is weer heerlijk aan kant en ruikt fris en fruitig (of bloemig eigenlijk. En ik las ook nog een boek. 
     
    Ik verwacht echt, in plaats van Valentijnskaarten (waar ik uberhaupt niet op reken) morgen een uitnodiging tot de club van geweldige huisvrouwen/mama's in de bus.
    Lees meer...
    Het lijkt zowaar.... wait for it.... lente te worden.
    Ik zit lekker in het zonnetje te typen (ok, wel in de huiskamer) en het was vanochtend ook al een stúk lichter bij het wakker worden. (ok, ik was ook een uur later wakker).
    Nova kwam gisteren thuis en vertelde vol overgave over het buiten spelen dat ze gedaan had.
    (en ik waste haar lichte jas, die de sporen van dat buitenspelen droeg)
     
    Vanochtend werd ik door een mama uit de oudercommissie aangesproken. Ik had al eens een oranje papiertje mee naar huis gekregen, met daarop het verzoek met op te geven voor de collecte van Jantje Beton.
    Je weet wel, die van dat buitenspelen.
    Dat verzoek kreeg ik vorig jaar ook, maar toen kon ik nog gewoon 'nee' zeggen, omdat Nova nog te klein was om mee te collecteren. Nu kon ik ook nee zeggen. Maar ik deed het niet.
    Dus ben ik volgende week 'aan de collecte'.
    Met gemixte gevoelens, dat moet ik er eerlijk bijzeggen. Voelt toch een beetje als je opdringen. Maar aan de andere kant, vind ik het wel leuk om iets bij te dragen. Dus we zien wel hoe het loopt. (vind ik het niks ben ik er ook meteen vanaf, want volgend jaar zit Nova op een andere school)(waar ze ongetwijfeld wat anders hebben)
     
    Oh en van het gedeelte van de opbrengst dat we verdienen voor de peuterspeelzaal, wordt een theatervoorstelling ingekocht.
     

     
    Jantje Beton Collecte

    Collecteer mee met Jantje Beton en zorg voor meer speelplezier!

    • Van de gehele opbrengst gaat de helft naar de plaatselijke collecterende organisatie.
    • De andere helft besteedt Jantje Beton aan projecten die ervoor zorgen dat kinderen weer zorgeloos vrij buiten kunnen spelen.
    Lees meer...
    Als wij op zaterdag klaar zijn met zwemmen, zo tegen half 1, contact ik vaak even met mijn ouders. Wij zwemmen namelijk in de stad waar zij wonen en het zwembad ligt tegen het winkelcentrum aan. En laten wij het nou allemaal gezellig vinden om even samen een rondje te lopen en wat te kletsen en window shoppen alvorens Nova en ik weer op de bus naar Eindhoven terug gaan.
     
    Zo ook vandaag.
     
    Beide ouders kwamen naar het centrum en wij begonnen ons rondje. Naar de HEMA, want daar had ik nog het eea nodig. Leggings voor Nova vooral, want de maillots maatje 110-116 die passen haar niet. Of zitten niet goed. Of weet ik veel, gewoon irritant, hangt dat kruis weer op d'r knieeen. Enniewees, de kinderleggings van de HEMA die zijn gewoon perfect, dus die kocht ik weer een paar setjes.
     
    Mijn moeder en ik neusden rond bij de boekenzaak, en bij de tassenzaak. (waar Nova vroeg of dít nou een winkel was voor alleen maar meisjes, hihi) En toen gingen we even neuzen bij de schoenenwinkel. Ik wilde even kijken of er nog leuke schoentjes voor Nova in de sale waren.  't Is er tenslotte de tijd voor. En toen zag ik hele roze, hele glitterende gympies. En wees die vertederd aan aan mijn moeder. Zodat Nova het niet zag. Ik herhaal... ZODAT NOVA HET NIET ZAG. Mijn vader zag het wel. En pakte het schoentje (dat ook nog eens lampjes in zich heeft) op en zei tegen Nova: "kijk eens Nova, die zijn leuk he, zou jij die ook willen?" (of iets vergelijkbaars).
     
    Tja.
     
    Tuuuuuuurlijk wilde Nova die wel. We maten haar voeten op, pasten de schoentjes en tja. Verkocht.
    Met een bijdrage van opa. Dat dan weer wel.
    Ben natuurlijk gekke henkie niet ;)
     
    Tussen die steentjes voorop en aan de zijkant in de bloemetjes zitten hele felle lampjes, die flikkeren wanneer ze loopt. Om gek van te worden. De kat vindt het een beetje raar geloof ik.
     
    En Nova. Die danst as we speak al een half uur op haar nieuwe schoenen, in het donker (voor effect) op K3.
    FILMPJE!!!
    Zo ging het er dus aan toe hier. K3 aan. Licht uit. FEESTJE!!!!
    (misschien maar investeren in tapdansles)
     
     
     
     
    NB. Vraag me ineens af of dit mijn vaders unieke manier van wraaknemen is, voor het aanraken van alle producten/tassen/kleding in de winkels terwijl hij eigenlijk gewoon door wil lopen.
     
    Lees meer...
    Wát had ik een leuk weekend.
     
    Op vrijdagavond gingen we met het tijdelijke team waar ik nu op het werk in zit, samen een hapje eten en daarna op stap.
    Gedurende de avond bleek de zelftoegekende naam 'Team Happy Flow' goed gekozen. Het was zo ontzettend leuk!!!! Ik dronk, lachte, danste, ouwehoerde en dronk nog wat meer ;)
    Uiteindelijk had ik twee logees. Collega's die wat verder weg wonen en niet meer naar huis wilde rijden s'nachts. Een bed was al vantevoren besproken (gereserveerd mét Hello Kitty dekbed) en het andere moest ik s'nachts nog even opdekken.

    Ik werd katerloos wakker na een gezellige avond/nacht.
    We ontbeten samen en daarna zwaaide ik de dames uit.
     
    's Middags was het hier net huize de Zoete Inval, want er kwamen vrienden van me uit Tilburg langs. Die waren op weg naar IKEA Eindhoven en besloten een bezoekje te doen. Helemaal gezellig. Nova ging helemaal los op hun iPhones, want daar stonden allemaal leuke spelletjes op. Talking Tom was favoriet. Echt, t kind ging helemaal gek. Ging ook steeds raardere dingen roepen, zodat Tom dat dan na ging zeggen.
    "poepie scheetje kont" (en meer van dat soort uitspraken) gevolgd door hysterisch gelach als Tom dat dan in z'n hoge stemmetje nazei. En dan weer gevolgd door nog meer hysterisch gelach wanneer Tom ook dat hysterische lachje nadeed.  Serieus. Het moet niet gekker worden.
     
    Ondertussen konden wij gezellig bijkletsen. En aten we een appelflapje (zo niet dieetproof)(maar wel met fruit dus gezond)
     
    Uiteindelijk waren ze de deur nog geen vijf minuten uit en stond de volgende alweer op de stoep. Dinnetje/collega die graag mijn oude fiets een avondje wilde lenen. En die vervolgens twee uur ging zitten ouwehoeren. (met deelname van yours truly)
    Nova viel spontaan in slaap (want die had natuurlijk ook al een drukke vrijdag/zaterdagochtend gehad met het logeerpartijtje bij opa en oma en een bezoek aan de hondenclub. Die legde ik in bed, zwaaide dinnetje uit en vervolgens genoot ik van de rust. En genoot ik na van de dag.
     
    Zondag deed ik maar bar weinig.
    Een beetje thuis aankneuteren. Heb mijn balkon helemaal opgeruimd en alle oude, rotte plantenzooi (die lucht!?!?!) weggedaan.
    Het zou van mij dus eigenlijk nu acuut lente mogen worden. Zodat ik er weer leuke fleurige plantjes en zo op kan zetten.
    BRING ON THE SUN!!!
    Lees meer...
    Het is wel typisch dat ik, als ik vol zit van iets, er minder makkelijk over log.
    Want ik had een geweldige date met Door en nu is het anderhalve week later en heb ik er nog niet over gelogd. Denk dat ik dat ook maar gewoon niet meer doe, maar geloof mij mensen, het was super leuk en zeker voor herhaling vatbaar! (behalve een valpartijtje waar ik nog dagen spierpijn van had)
    Laten we stellen dat het nieuwe jaar goed begon!
     
    Nieuw jaar betekent in 2011 ook nieuw haar.
    Want afgelopen zaterdag gingen Nova en ik naar de kapper.
    Nova d'r haar werd in laagjes geknipt en nu heeft ze schattige krullen die haar mooie koppie omlijsten. Net een engeltje. Met de streken van een... nou ja, iets minder engelachtig.
    T was het eerste wat ze vandaag op school vertelde, dat ze naar de kapper geweest was. Ze vindt zichzelf zo mooi nu. En dat is ze ook!! (vindt de trotse moeder)
     
    mijn kleine (B)engeltje
     
    Zelf ging ik ook onder het kappersmes. Ik zei tegen de kapster dat ze zelf mocht weten hoe ze het ging knippen, zolang het maar leuk zou staan. Het duurde even voor ze me geloofde (mensen menen dat blijkbaar niet altijd als ze dat zeggen), maar daarna werd ze enthousiast. Mijn haar werd gesneden in een asymetrisch kapsel.
    Waar ik wel aan moet wennen, maar waar ik ook heel erg blij mee ben.
    Lekker eigenwijs haar. Past wel bij me.
     

    Lees meer...
    Het laatste logje van 2010.
    Weer een jaar (bijna) voorbij.
    Een jaar dat eigenlijk heel goed ging. Geen grote drama's of zo.
     
    Wel spanning, van een eerste bezoek van Nova aan haar familie (en dat ik dan ook d'r vader zou zien). Maar dat ging eigenlijk boven verwachting goed. (gelukkig weet ik inmiddels dat ik van hem niets hoef te verwachten) Nova deed het goed, genoot van alle aandacht en accepteerde alles en iedereen. En ook ik genoot van het weerzien met MIJN eiland.
    De wonden waren misschien nog iets te rauw om er 100% van te kunnen genieten, maar toch was het fijn.
     
    Verder gebeurde er privé vrij weinig. Geen grote (of kleine) liefdes of lusten.
    Geen diepe dalen, maar genoeg kleine dipjes. Want het is echt zo.
    De vergrotende trap van moe is MOEDER.  (en de vergrotende trap daarvan is weer alleenstaande werkende moeder)
     
    Ik genoot van de rust. Waarin ik weer steeds meer mezelf werd.
    Gewoon Ik.
     
    En zij. Dochterlief.
    Dochterlief die groot wordt. Die laatst zelf wel even neusspray ging kopen. Die danst en zingt. Die net zoveel van boeken en theater houdt als haar moeder. (waar ik echt super van geniet!!!). Die voor het eerst ECHT Sinterklaas vierde. (en m prompt bijna herkende).
    Die zo graag helpt en zorgt en deelt. (trots).
    Dochter met het korte lontje. Met d'r peuternukken. Met d'r peuterliefde.
     
    Dochterlief die vannacht zonder luier naar bed gaat.
    Omdat ik vergat luiers te kopen.
    Dus.
    Is 2010 wéér niet het jaar geweest, waarin ik georganiseerd boodschappen heb leren doen.
    Of waarin ik minder chaotisch werd.
    Of betere logjes schreef.
     
    Maybe next year zullen we maar zeggen.
     
    Dus GOODBYE to 2010
    and to 2011:
     
    HELLO!!!!!
     
     
     
    Voor degene die het miste, wij gingen nogal regelmatig even kijken bij het Glazen Huis. Nova en ik genoten van alle bedrijvigheid, van de muziek de gein en de ongein. En danste trouw elke keer mee op Hello.
     
    Zonet was de Top Serious Request op, en natuurlijk was de nummer 1 Hello. Bovenstaand filmpje was wat er gebeurde met mijn dochter.... 3FM, you've created a monster!!!! (maar wel een lekker ding, haha)
     
     
    Lees meer...
    Categorieën
    Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl