a trip through memory lane
Persoonlijk
|
21 Januari 2010 | 21:50:34
Ik las bij Cisca dat ze vandaag 1 jaar logt en dus maakte ik tussen de ellende op tv door (heb ik inmiddels weggezapt, want ik bleef maar janken) a trip through memory lane.
En kwam ik erachter dat ik vandaag precies 5 jaar geleden een logje plaatste op mijn eerste weblog http://weblogs.bnn.nl/half_jaartje_weg . In dat blogje schreef ik dat ik het besluit genomen had. Het besluit om terug te gaan naar Saba om daar nu écht te gaan wonen. Dus niet vrijwilligeren, maar zelf werken, geld verdienen, eigen huisje etc etc etc. (mijn eerste logje was overigens in maart 2004, ik log dus al bijna 6 jaar!!!)
Geinspireerd door Door en haar brieven, plaats ik nu een stukje van mijn weblog. (het was bedoeld aan een lollig stukje, maar werd uiteindelijk best serieus)
Allereerst een toelichting:
Mellie is waar Sabanen voor (lijken te) leven. IE-DER-EEN roddelt. Over ALLES en IEDEREEN. En als je een tijdje daar in de gemeenschap woont, ga je daar aan meedoen. (ik wel tenminste) Ongemerkt vraag je mensen om hun 'nieuws' als je ze ziet. Totdat je op een punt belandt, waarop je als je de ambulance met loeiende sirenes voorbij hoort komen op weg naar het vliegveld, dat je je collega die thuis zit belt. Dat je dan je "weet" wie het betreft, wat er gebeurd is, wie z'n schuld het is, inclusief een volledige diagnose. En dat voordat de patient überhaupt maar op t vliegveld is aangekomen. En vervolgens krijg je, voordat je de telefoon opgehangen hebt, van drie voorbijgangers een alternatieve eigen versie toegeroepen.
En op een gegeven moment (meestal nadat je zelf slachtoffer bent geweest van roddel en achterklap) dan gaat er een knop om. Ben je ineens minder naief en ga je ook wantrouwen. Net als zij. Altijd in de gaten houden wat je zegt, want het kan zomaar met een twist doorverteld worden. Waar jij dan op aangekeken wordt. Bij het uitgaan hoi zeggen tegen een man, betekende dat het over het hele eiland ging dat ik me aan de beste man vergrepen had. (want t is nooit de schuld van de man he) Krijg ik weer boze/verdrietige vriendinnen aan de telefoon.
Sabanen zijn verhalen vertellers van oudsher. Van toen de mannen allemaal op zee waren en de vrouwen achterbleven op een eiland zonder wegen. Met niets anders dan elkaar en hun eigen fantasie. Het is hun cultuur. Het is alleen zo jammer dat de mooie verhalen kwaadaardige roddels zijn geworden. Als ik nu op de facebookprofielen kijk van Sabanen die ik ken, krijg ik nog steeds alle mellie mee. Ik kan me er nu beter voor afsluiten en toch moet ik flink zuchten als ik zoiets lees. Want ze maken zichzelf en elkaar kapot. Mensen vertrouwen elkaar niet. En dat op een eiland waar de mensen zo op elkaar aangewezen zijn.
*zucht* en dat is ook mijn eiland *zucht*
17-08-2005 21:11
Saban Mellie
(mellie = roddels)
nou ook maar wat sabaanse 'nieuwtjes' plaatsen...
#1
*black woman + black man = white baby?*
Deze gossip spreekt denk ik voor zich... er is hier een echtpaar, beide zijn donkergekleurd en de baby van wie de vrouw vandeweek bevallen is, is praktisch wit... kwestie van pigment.... or toch niet???? Dus veel geruchten, roddels en achterklap...
#2
*ingezonden brief in de krant over sabaans meisje?*
Natuurlijk heb ik vrij veel contact met de tieners hier op het eiland dus deze roddel heb ik al een aantal keren gehoord. In de krant van gisteren stond een ingezonden brief naar "queenie" (soort van mona) geschreven door een neef of nicht van een 16 jarig meisje die omgaat met een 23 jarige man. Die man heeft een andere 'echte' vriendin maar heeft het meisje in kwestie al 2 keer zwanger gehad (abortus), nu wilde zij het uitmaken, maar hij 'laat haar niet gaan'...Wat moet dat meisje nu doen, bij hem blijven of haar eigen leven leiden? Nou ik hoef je Queenies antwoord niet te vertellen (ieder weldenkende volwassene weet wat hierop de antwoorden), maar het heeft wel wat teweeg gebracht... want iedereen "weet" dat het over dit meisje in kwestie gaat... wel lullig voor zo'n meid...
It must be Five o'Clock somewhere
Persoonlijk
|
17 Januari 2010 | 13:29:15
Vandeweek vroeg mijn moeder of Nova op zaterdag (weer) bij hen mocht logeren, dan kon ik haar na de zwemles brengen en had ik de rest van de dag voor mezelf. En zij gingen dan op zondag (vandaag dus) met haar naar de hondenclub. (bij Nova altijd een groot succes).
Na een milliseconde van overweging, riep ik meteen 'ja'. En begon in mijn hoofd al plannetjes te maken voor mijn vrije zaterdagmiddag/avond. Collega van mij was vandeweek naar de vakantiebeurs geweest en vertelde hierover op t werk en toen ontstond er een plan.
Want Glenn, stapmaatje van mij op Saba, is directeur van het tourism bureau en staat altijd op de vakantiebeurs. Vorig jaar had ik eigenlijk ook even langs willen gaan, maar toen kwam het er niet van. Maar nu had ik ineens wel tijd. Dus facebookmessage-de ik erop los en had ik snel een gratis entree te pakken ;) Ik tienertourde (niks, gewoon volle mep betalen voor die klote trein he) naar Utrecht in een coupe waarin bij Den Bosch twee vrouwen van mijn leeftijd kwamen zitten die een half uur lang alleen maar over werk hebben zitten ouwehoeren *snurk*. Ik lakte mijn nagels en las een magazine.
En toen de Vakantiebeurs zelf. Geen idee wat er allemaal stond, want ben meteen naar de Caribbean Village gelopen en daar de hele middag gebleven. Daar was muziek, rum en gezelligheid. Ik heb aan alle 'win-een-fantastische-reis-prijsvragen' meegedaan en kletste bij met Glenn. Ik vertelde mensen die bij de stand kwamen dat ze echt naar Saba moesten op vakantie en vertelde ze over de natuur, de hikes, het duiken en hoe mooi t allemaal is. 't was leuk om mijn toeristen praatje weer eens te doen, net zoals ik deed toen ik bij El Momo Cottages vrijwilligerswerk deed. Ik hoop dat mijn liefde voor het eiland aanstekelijk werkte en dat er mensen besluiten om Saba aan te doen als vakantiebestemming. (krijg alleen geen commissie, heb t nog wel even nagevraagd, haha)
Ik dronk ook cocktails. Op z'n Caribbisch, met veul rum. Want zoals Glenn om half 2 al zei "It must be Five o'Clock somewhere". Vier uur later zigzagde ik terug naar de trein en belde mijn moeder om te vertellen dat rum echt lekker is. En om te vragen hoe het met Nova ging natuurlijk.
Ik kocht op t station in Eindhoven bij de Burger King een of andere veel te dure Burger met OnionRings en at die thuis op de bank op. Voor de rest alleen maar wat tv gekeken (vraag me niet meer wat, geen idee) en daarna naar bed. Waar ik rond 11 uur vanochtend pas weer uit kwam.
Nou mensen, ik kan er weer even tegen hoor!!!!
Ik met Glen en Carl tijdens de Chippie Challenge Gisteren op de Vakantiebeurs. (er zijn mooiere
eten met collega's
Persoonlijk
|
17 Januari 2010 | 13:01:37
... toen ben ik donderdag lekker wezen eten met een aantal van mijn collega's. er zijn in de afgelopen twee maanden twee mensen weg gegaan uit ons team en dat moest gevierd worden, haha. Nou ja, gezamenlijk afscheid dus. Collega G had het allemaal georganiseerd en de rest liet zich verrassen.
En what a surprise it was.... we hebben 3 uur lang tapas zitten snaaien bij Que Pasa?. We hadden 'tafeltje vol'. Drie gangen met, nou ja, vanalles eigenlijk. En dan allemaal lekker een vorkje en alles proeven. Lekker drankje erbij. Niets mee aan doen. Zat ik ook nog eens aan de kant van de tafel waar men niet zo van geitenkaas hield. En ik dus wel he ;) Dus dat schaaltje was voor mij. Wat een mens toch gelukkig kan worden van lekker eten. Ik dan, in ieder geval. Ik mag van mezelf ook niet zeuren over dat ik eigenlijk nog wel een paar kilotjes kwijt wil, want ik doe er op het moment ook weinig tot niets aan. Tuurlijk kook ik gezond (meestal) en probeer ik op te letten. Maar lekker is lekker, en tegen lekker zeg ik niet vaak nee. Ik haal t niet in huis, maar als het me wordt aangeboden.... mmmmm.
Maar goed, t etentje was dus een succes, het was supergezellig en Zo ontzettend lekker allemaal!
Echt 10 punten voor G, die mag vaker dingen organiseren!
Helaas geen foto's hier, ik sta zelf nergens op, want ik was de fotograaf. En om nou zonder toestemming mijn collega's hier op het www te smakken, vind ik ook weer zoiets.
theateravondje
Persoonlijk
|
17 Januari 2010 | 12:48:56
Drukke week mensen. Met eigenlijk heel veel leuke dingen om over de loggen, maar te weinig tijd/energie om er eens even voor de gaan zitten en het hier neer te plempen. Maar aangezien ik vanochtend uit kon slapen, omdat Nova uit logeren was/is en ik wonder boven wonder kater-loos ben(Figuurlijk dan he, want Jinkes ligt dan wel weer op mijn armen mee te typen.) ga ik nu eindelijk weer eens wat schrijven.
Afgelopen week heb ik gewoon 3 avondjes voor mezelf gehad.
Op donderdag dropte ik Nova bij haar opa (die haar weer bij een vriendin van ons dropte) en ging ik met mijn moeder samen naar de musical Amandla Mandela. Over, je raadt t al, het leven van Nelson Mandela. Echt een toppertje. Kenneth Herdigein speelde de hoofdrol en was gewoon supergoed. Zeker bij de scene van de vrijlating uit Robbeneiland, moest ik echt even met mijn ogen knipperen, want hij had gewoon alles 'goed'. De houding, de gelaatsuitdrukking, de manier van bewegen, t was net alsof ik echt naar Nelson zat te kijken. Verder vond ik sowieso de cast erg sterk. Er werd goed geacteerd, geweldig gezongen en leuk gedanst. Oh en ik wil nog een kind. En klein donker jongetje, want het jochie dat Nelson-als-Kind speelde was echt om op te vreten. Hij zong nét een beetje valsig, danste nét uit de maat en was zo super vertederend. *zucht*.
Qua thema was het natuurlijk een vrij heftig gebeuren he. Ik kan me nog wel dingen herinneren utit die periode. Bijvoorbeeld het concert 'Free Nelson Mandela'in 1988 en dat de vrijlating van Mandela op tv was in 1990, maar ik was toen resp. 9 en 11, dus waar de ophef indertijd allemaal over te doen was, ging grotendeels aan mij voorbij. Dus in die zin, was het ook nog eens erg educatief... en heftig. Zeker toen drie schattige bruine kindjes het lied zongen "Ik heb geen naam". Toen zat ik wel tranen terug te knipperen. Zeker natuurlijk omdat ik zelf ook een bruin kindje heb.
Ik keek, vanuit een rode pluchen stoel (die overigens paars was), in een warm theater naar het podium en zag de gruwelen, de misstanden daar plaatsvonden uit naam van. Ja uit naam van wat eigenlijk. Prachtig uitgevoerd door professionele artiesten, vakmensen, met het talent mensen kippenvel te bezorgen, om mensen na te laten denken. En dat deed ik veel. Erover nadenken. En mezelf gelukkig prijzen dat ik ben wie ik ben, dat ik geboren ben in Nederland met alle mogelijkheden en vrijheden die daarbij horen...
gelukkig 2010 en zo ;)
Persoonlijk
|
01 Januari 2010 | 12:05:18
Nou mensen, het is zover, 2010 is begonnen en laten we er alsjeblief een leuk jaar van maken. Spreken we dat af? ok, goed zo.
Na mijn rustige avondje in pyjama op de bank en kind dat niet wakker werd van het vuurwerk, was ik vanochtend best fris en fruitig bij ontwaken.
Dus heb ik, terwijl een groot deel van Nederland (en blogland) nog in bed lag, al mijn was weggestreken. En wat Nova dan doet?
Nou, ehm.... dit dus:
Kind achter de laptop, youtube aan en liedjes zoeken/luisteren. Echt, je hebt er geen kind aan.
Inmiddels zit zij het felicitatiekaartje te schrijven voor Flore. Dat is het nieuwe baby zusje van Niene, Nova d'r zwemvriendin. Dus heb ik zelfs nog tijd om even dit stukje te schrijven.
Vanmiddag is de nieuwjaarsreceptie bij mijn peetoom en -tante. Gezellig, lekker eten en drinken.
En morgen gaan we (samen met nog drommen andere mensen) lekker naar de WinterEfteling!!
Ik heb Nova nog niets verteld, want dan stuitert t kind de rest van de dag (en nacht), maar heb er zelf zo'n zin in!!! En ook al is het morgen retedruk daar, het sprookjesbos is voor Nova toch het belangrijkste. En de Carnaval Festival natuurlijk. En aangezien ik dat deuntje niet meer uit mijn hoofd krijg na morgen, zet ik het voor jullie alvast vandaag hier heen. (ik lijd niet graag alleen, haha)
Saba Invasie
Persoonlijk
|
31 December 2009 | 11:31:36
Gistermiddag zat het huis vol met familie. Familie van Nova. Het was een ware Saba-invasie.
(nou ja, ze waren met z'n zessen, maar in mijn bescheiden woonkamer lijkt het dan al snel een invasie)
Allemaal mensen die heeeeel erg nieuwsgierig waren naar Nova. Lorri, een nicht van Siegfried die naast 'oma saba' woont, had zelfs een pakket meegekregen vol met hele leuke kleren voor Nova. Echt ik zeg, bring on the summer, want er zitten echt superleuke outfits bij! (sowieso roep ik graag 'bring on the summer, want t grijze weer van de laatste tijd vind ik ook weer niets, dan heb ik liever sneeuw)
De overige 5 leden van de delegatie wonen trouwens (al dan niet tijdelijk voor de studie) gewoon in Nederland. Maar om wat voor reden dan ook was het er eerder niet van gekomen om naar Eindhoven af te zakken. Nu dus wel en nogal zenuwachtig heb ik sochtends gepoetst en boodschappen gedaan en een grote pan soep gemaakt. Er stonden ook al twee zelfgemaakte en versierde cakes door Nova bij oma gemaakt.
Proviand, check. Huis op orde, Check. Zenuwen, Dubbel check.
Ik wist niet goed wat te verwachten eigenlijk. Famillie is zo iets belangrijks voor Antilianen, en Nova is natuurlijk gewoon familie. Maar hoe ze nou tegenover mij stonden, was even afwachten. Nu kennen ze Siegfried allemaal en weten zij ook hoe hij is, maar helemaal zeker dat ze aan 'mijn kant' (voor zover er sprake zou zijn van kant kiezen) zouden staan, wist ik niet.
Dus had ik mijn eigen hulptroepen ook maar ingeschakeld, en waren mijn ouders hier ook voor de morele steun. En de lekkere cake natuurlijk. (en van mijn vader weet ik het niet, maar mijn moeder was ook nieuwsgierig naar de family natuurlijk, haha)
Cisely arriveerde het eerste. Zij kwam alleen met het ov uit Arnhem waar ze studeerd. Voor mij was dat wel fijn, even rustig een op een bijkletsen. Mijn zenuwen waren al snel de baas. De rest van de family zou met de auto vanuit Rotterdam (big surprise) komen, en die zaten in de file dus dat duurde nog even.
Maar al snel zat mijn woonkamer vol Antillianen. En hebben mijn buren zich vast afgevraagd wat voor feestje er gaande was, want er werd volop gelachen en geouwehoert. Op een gegeven moment hebben we ook Arcadia (oma-saba) gebeld zodat die er ook een beetje bij was.
Het was echt supergezellig eigenlijk. En je wil niet weten hoe vaak ik gehoord heb dat Nova zo op haar broer en zus lijkt. haha, ze kwamen er niet over uit. Ik ben er zelf natuurlijk al lang aan gewend hoe ze er uit ziet, en ik zie wel dat ze op haar broer en zus lijkt, maar vooral zie ik gewoon Nova. Want die is echt wel uniek. Maar goed, voor hen is het natuurlijk zo dat ze Shane en Clarine heel goed kennen en dan nu ineens zo'n klein meisje zien die heel veel op hen lijkt. Het was in ieder geval echt supergrappig om te zien hoe zij meteen ook gewoon opgenomen was in de familie.
Het meest frappant vond ik trouwens dat Nova echt geen seconde verlegen was, maar meteen bij iedereen kwam en gezellig kletste en knuffelde en gewoon helemaal ook zichzelf was. Alsof ze elkaar al jaren kende. Misschien dat ze het toch aanvoelen he, die familieband?
Lorri kreeg een tasje mee naar huis voor oma met daarin foto's van Nova en veel chocola. En toen was het tegen zessen ineens weer rustig in huis. Nova heeft nog heel even gestuiterd en daarna snel d'r pyjama aangegeven en voor zevenen lag zij al op de bank te slapen. En ik lag er ook wel op tijd in, want die zenuwen die hadden me toch wel een beetje uitgeput.
Foto-impressie:
En dan nu de laatste dag van t jaar. Die alweer half voorbij is. Plannen om t te vieren heb ik niet, ik ben gewoon thuis met Nova en Jinkes. Mijn eigen gezinnetje dus ;)
Ik kijk even terug naar het afgelopen jaar, waarin ik eindelijk een eigen huis kreeg waarin ik nu al hele fijne herinneringen heb gemaakt en begin 2010 met goede moed voor de toekomst.
De ham was gelukt he. gewoon echt lekker en zo ;) ik miste wel die maraschino kersjes, want die zijn naast alleen lekker, ook nog eens hoogst decoratief... maar dat mocht de pret niet drukken.
En de cranberry saus erbij was ook goed te nassen, al zeg ik het zelf. Nova vond t bessensoep en smakte ook lekker mee.
Uiteindelijk had ik natuurlijk veel te veel eten voor 3 personen en een kindje. Dus ga ik zometeen lekker voor de lunch nog een stuk ham opbakken voor op een pistoletje. mmmmm.
Gelukkig hebben we de foto's nog.
NB. de aardappeltruffelgratin was dus wel lekker lui uit een pakje, folietje eraf en in de oven knikkeren he. (uiteindelijk ook gewoon in het lelijke bakje opgediend, want ik zag t mezelf niet netjes uit dat ding scheppen en op een mooi bord of mooie schaal leggen. dus.)
over ham
Persoonlijk
|
26 December 2009 | 11:55:10
Nou, hij staat in de oven he. die ham van mij.
Ben benieuwd of t wat wordt, want mijn ex-schoonmoeder Arcadia die heeft mij wel verteld wát er allemaal in/op moet, maar niet hoevéél van alles.
En ik kon de maraschino kersjes niet vinden die er eigenlijk ook bij moesten. Nou weet ik wel dat die voornamelijk decoratief zijn, maar ik vind ze zelf nou juist ook zo lekker.
Maar goed, het plan is dat ik dat hammetje nu lekker gaar bak en zo, en dat straks als mijn ouders hier zijn, ik m alleen maar 'af hoef te bakken'.
En mocht ie nou echt mislukken, dan hangt t menu van de chinees op mijn prikbord. (naast mijn verlanglijstje)
borrelnootjes en pyjama's
Persoonlijk
|
20 December 2009 | 13:50:11
Stuurde ik laatst borrelnootjes naar Amerika omdat ik las dat zij dat nogal mist uit Nederland, stond er ineens gisteren een pakje op me wachten... met een kaartje voor mij een een pyjama voor Nova. Zo een met voetjes erin. Nu vind ik die dingen helemaal geweldig, en Nova wilde er ook meteen in slapen. Dus heb ik hem even snel uitgewassen en gedroogd en mocht ze hem meteen aan vannacht. En hij is helemaal goed gekeurd. Dametje zei dat ze er erg lekker in geslapen had ;)
engeltjes en sterren
Persoonlijk
|
15 December 2009 | 13:59:58
Inmiddels staat er ook een kerstboom in Casa AnitaNova. Mijn eerste echte (neppe) eigen kerstboom. Op Saba kocht ik er nooit een, want het winterwonder gevoel ging echt een beetje aan mij voorbij bij bijna 30 graden. Al ging de gebakken ham van (inmiddels ex-)schoonmoeder er wel altijd goed in met de kerst.
Maar nu heb ik er een. Zo een waar de lampjes al in zitten, dus waar ik niet met kluwen lichtjes hoef te gaan lopen klooien. Lekker makkelijk, en ook al is het geen echte boom, is ie nog mooi ook.
Over wat er te hangen was ik eigenlijk snel klaar. Was ik vooraf nogal aan het twijfelen over wat voor kleur/stijl de ornamenten gingen wezen, (vond zelf knalrose wel een leuk idee) was de keuze toen ik eens rondkeek op de kerstafdeling nog best snel gemaakt.
Het is dus cremewit met matgoud geworden. stof en geen echte (breekbare) ballen. Want hoe 't kattebeest zich zou gedragen mbt tot de boom was vantevoren ook niet helemaal duidelijk natuurlijk. Veel sterren van hetzelfde materiaal ook nog. (want ik heb wel iets met sterren) O ja en ook nog wat kleine stenen engeltjes erin ook. Want ik hartje engeltjes. Helaas zijn de meeste engeltjes die je in zo'n kerstplace kunt kopen nogal ehm... lelijk. Maar die ik nu heb vielen wel mee. En echte mooie engeltjes daar zoek ik nog wel naar.
(de boom is mooier dan ie op de foto lijkt, maar ik krijg het niet voor elkaar een fatsoenlijke foto van dat ding te maken, dus jullie moeten me maar op mijn woord geloven. )
Een kerststal heb ik overigens ook (nog) niet. Ik vind die dertien in het dozijn stallen zo... ehm... lelijk dus... Komt ook nog wel denk ik zo. is het niet dit jaar, dan wel een volgend jaar.
Sowieso is het op de boom na, nog een beetje kaal hier in huis. Dus er komen ook nog wat lampjes zo hier en daar, er staan al wat kaarsjes, er hangt een sneeuwvlok en mijn moeder kwam met zo'n kerststerplantje aan gister. (ben benieuwd hoe lang t duurt voor die t loodje legt met mijn not so green thumbs)
En Nova nam net dit geweldige kerstlichtje mee van de peuterspeelzaal, dus die krijgt natuurlijk ook een ereplaats. (er hangen ook nog een aantal ballen in de boom die nova vorig jaar zelf beschilderd had trouwens)
Oh en weer even terug naar de engeltjes. Want ik kreeg met de post een pakketje van een van onze medeblogster. Die engel van een Repel (ik weet nou ook hoe ze écht heet) stuurde mij een presentje, omdat ze het zo sneu vond dat ik niets had gekregen via de Cisca aktie.
Nou, als dat niet lief is?!
Een mooie agenda van 2010 waar ik heel blij mee ben!!! Dankjewel Repel!!!!!!
