Dit berichtje dan. Mijn haar is eigenljk nog best wel lang. Tenminste, Ik had me al voorbereid op heeeeeel kort, dus is het voor mijn gevoel nog lang.

 

En aangezien ik door een 'joint effort' van dochter en kat toch al vroeg wakker was, zet ik meteen maar even een foto:

 

 

 

Afgelopen weekend ben ik met Nova naar de kapper geweest. En madammeke zat weer eens voorbeeldig stil in de auto stoel (terwijl als ik ook maar naar een kam/borstel kijk, ze t op een draaien zet). Na afloop kreeg ze er een beetje gekleurde gel in. En glitters.

Nou, toen was ze natuurlijk de koning te rijk.

 

En ik ben verliefd. Verliefd op het nekje van mijn dochter ;)

    

 

Zelf ga ik morgen en ik heb tegen de kapper al gezegd dat ze zelf mag kijken hoe ze het knipt, als het me maar staat. En dat ik ook niet heel erg gehecht ben aan mijn haar, dus qua lengte heb ik ook geen eisen/voorkeuren. Ik ben benieuwd wat ze ervan maakt.

Ik kan hoogstens toch langer haar mooier vinden, maar goed, dan groeit t vanzelf weer aan he.

 

Vandaag heb ik ook al een fijne dag, want zometeen vertrek ik naar de sauna met een vriendin van me, om lekker te zweten en te relaxen en bij te kletsen. Zodat ik een beetje relaxed de bloksessie van morgen in kan (want voor en na het kappersbezoek moet er weer flink geleerd worden aan het woningfinancieren, wil ik klaar voor het examen zijn over 2 weken)

 

En over drie weken, ben ik er al he. Op vakantie. Dan zou ik nu op Saba zijn, om later op de dag weer terug te vliegen naar Sint Maarten. Waar wij verblijven in een.... wait for it.... penthouse.  Jaja, we travel in style ;) En ik was allemaal al aan het hopen dat ik toch in ieder geval een koelkast en misschien zelfs een koffie apparaat op de kamer zou hebben, aangezien ik met kind na bedtijd toch veel gebonden zou zijn aan de kamer. Hebben we gewoon een volledig uitgeruste keuken. In het penthouse.

En kan ik Nova in bed leggen en dan zelf weer in de woonkamer gaan zitten. In het penthouse.

Er komen hier alleen maar mensen met een beetje fantasie volgens mij, dus heb ik even een oefeningetje voor jullie bedacht:

 

Kijk naar de volgende foto en zie in plaats van de winterjas met wanten en maillot met laarzen, een leuk roze of oranje bikinitje.

En in plaats van een waterig voorjaarszonnetje, een overdadig warme caribbische zon.

Op de achtergrond hele mooie blauwe zee.

Palmboompje hier en daar.

Et Voila!

 

 

 

 

In minder dan 4 weken zou deze foto zowaar echt gemaakt kunnen worden ;)

Laatst verscheen het volgende berichtje op de twit:

     Tascha31 zou @anitavdh al door hebben dat het al maart is?

 

Nu kon ik daarop antwoorden met een volmondig ja, want ik ben zo ontzettend op de hoogte altijd, maar t duurde een paar tellen voor ik me realiseerde waarom Tascha dit schreef.
Want in de tweede grote-kado-aktie van Cisca, had Tascha mij ‘getrokken’  en Cisca had in het ‘regelement’ bepaald dat de kadootjes in februari verstuurd moesten worden.

 

En verhip, ik had inderdaad nog niets gehad.

Tijdens de vorige ronde van het Cisca kadootjes feest, was ik daar (terecht) een beetje nerveus van geworden. Toen kreeg ik uiteindelijk ook niets van degene die mij een kado had moeten sturen en op een voorzichtig mailtje van mijn kant, kreeg ik niet eens een reactie. Gelukkig was daar toen Repel en die stuurde me uit eigen beweging een kleinigheidje en had ik dus toch een presentje.
Maar goed, ik dwaal af.
Ik bedoelde eigenlijk te zeggen dat ik deze keer helemaal niet bezorgd geweest was, omdat ik Tascha al eens ‘live’ ontmoet heb, tijdens het Grote-Blog-Diner. En ik dacht haar goed genoeg in de kunnen schatten om er vertrouwen in te hebben dat het allemaal goed zou komen met dat kado.

 

En na de volgende tweet, was ik nog supernieuwsgierig ook:

 Tascha31  @anitavdh oeps, wat is dit???

 

Ik klikte op de link en zag 

 

Ok, eigenlijk is dit dus borderline mishandeling voor iemand zo nieuwsgierig als ik he. Want wát wilde ik graag weten wat er in zat.

 

Maar gisteravond was het dan zover. Ik kreeg een smsje dat het pakketje naar me onderweg was. Even later kreeg ik een telefoontje van Tascha dat ik de deur even open moest doen. En toen ik daar deed, stond daar een aantrekkelijke en vooral heel grote neger voor mijn deur met een grote tas, met daarin bovenstaand doosje.
Die neger die mocht ik niet houden trouwens, die maakte geen deel uit van mijn kado.  Het was manlief van Tascha die op weg naar zijn werk een klein beetje omreed om mij te helpen verrassen.

Ik stamelde iets van bedankt en dat ik dit echt heel bijzonder vond en zo.

 

Toen was ie alweer weg en ik racete naar boven om het kado open te maken. Eerst las ik het kaartje en moest ontzettend lachen om de verwijzing naar het ‘Klaasvaakslaapzand’. Inside joke tussen Tascha en mij op twitter, omdat haar zoon Cuba echt mega-lange middagslaapjes doet en dan ’s nachts ook nog heel goed slaapt. Zo grappig dat ze dat soort dingetjes dan meeneemt in zo’n kado. Maakt t extra bijzonder.

 

Niet dat het zonder dat niet bijzonder was, want oh, wat zijn we ontzettend verwend. De grote shopper waar t doosje inzat, was bedoeld als strandtas voor op vakantie (hij gaat ook zeker lekker mee in de koffer!) , er zat een mega lekker scrubzout in voor moi en een chicklit vakantieboek.  Nova werd ook niet vergeten, er zat een shirt met lange mouwen, maatje najaar, in en een vestje dat haar nu al past in. En een dvd van Niels Holgersson. Die overigens vanochtend meteen in de dvd speler ging en waar nova ‘as-i-type’ naar aan het kijken is. 

Het klaasvaakslaapzand zat in een mooi doosje dat vooralsnog gewoon even in mijn boekenkast komt te staan, maar waar nova helemaal lyrisch over is, dus ik zie m nog wel doorgegeven worden (minus zand dan he) aan dochterlief.

 

Met adrenaline nog in mijn bloed, belde ik Tascha om haar te bedanken.
Ik was blij met alles en zij was blij dat ik blij was en we hebben daarna echt ruim een uur gekletst. Over alles en nog was. Supergezellig!
 Tot het piepen van de bijna lege batterij van haar telefoon ons maande tot ophangen.

 

En nu what you’ve all been waiting for (I’m sure):…….. de foto ……..:

 

 

TASCHA... HEEL ERG BEDANKT!!!!

... de grote verdwijntruc heeft ie aardig onder de knie...

 

Maar goed, dit logje gaat niet over hem. Maar over mijn dochter.

 

Die dochter die de hele dag zingt en danst.

Die dochter met haar 'gevoel' voor liedjes.

Die dochter die een nummer twee keer hoort en t dan al een eind mee kan zingen.

                (net zoals met carnaval, over die zachte G en die harde L. das was iets minder trouwens)

Die dochter, die de hele dag voorstellingen aan het geven is,

Die dochter, die een kei is in verhaaltjes vertellen (inclusief rare stemmetjes)

Die dochter, die na zo'n 'optreden' doodserieus buigt en eist dat er geklapt wordt en bravo geroepen.  Die dochter, die in de bus standaard liedjes aan het zingen is en dan ineens roept:

                  "en nou moeten jullie allemaal meezingen!".

Die dochter, waarvan t me niets zou verbazen als die ooit eens op een podium terecht komt.

 

Van díe dochter, heb ik weer een nieuw filmpje.

 

 

 

 

Nova gaat los op de Drakendans.

 

We zijn weer even verder en de voorpret begint echt ernstige vormen aan te nemen. Ik heb maarliefst twee bikini's voor Nova gekocht. En shirtjes (nou ja, dat was oma eigenlijk) en ik ben ook driftig op zoek naar kleine kadootjes die Nova gaat krijgen in t vliegtuig. (zodat ze een beetje entertained is tijdens die heeeeele lange vlucht). Zomerschoentjes moet ze ook nog, maar dat zullen wel van die nep-crocs worden. Die zitten lekker en zelf vindt ze die ook errug mooi.

 

Nova begint er ook steeds meer over te praten. Ik heb het er niet heel uitgebreid met haar over gehad, probeer het een beetje oppervlakkig te houden, want anders slaapt t kind van de spanning straks niet ;)  Ze werd laatst wakker en het eerste dat ze tegen me zei was:  ik ga naar het strand, he mama? Dus t houd haar wel bezig.

 

Wat haar ook bezig houdt is het zindelijk worden. Dametjes is al twee weken praktisch helemaal droog overdag. Helemaal uit zichzelf wilde ze ineens geen luier meer aan. De laatste week heeft ze bij mij twee keer een ongelukje gehad, maar dat was omdat ze in slaap gevallen was overdag en ze geen luier aan had. Maar voor de rest gaat t eigenlijk heel erg goed. Ben natuurlijk apetrots he, dat snap je wel.

't is alleen wat minder als ze me om 5 uur 's ochtends wakker maakt omdat ze naar de wc moet. Maar goed, dat is dan nu even vervelend, maar op termijn gaat dit natuurlijk superfijn zijn! (ijn ijn ijn)

 

En dan is er nog het examen waar ik voor aan het leren ben. Die sollicitatie van laatst is op niets uitgelopen (niet eens uitgenodigd voor een gesprek!) en dus moeten de schouders er even onder met betrekking tot mijn huidige baan. Of nou ja, die baan die gaat wel goed, alleen is een van de vereisten van de boss dat iedereen een thuisstudie Woningfinancieren doet. Ja, dat klinkt saai, Ja, dat is saai, Nee, eigenlijk doen wij daar niets mee, maar Ja t moet nou eenmaal.

 

Ik heb dat boek echt al superlang bij mij liggen, en ben er al eens in begonnen, maar omdat het me eigenlijk helemaal niet boeit, vond ik steeds weer een excuus om het weg te leggen. Sowieso is het niet heel fijn studeren, want ik werk veel, als ik thuiskom is er dan een stuiterend kind en een huishouden en zo, en als dat voorgenoemde stuiterend kind dan eindelijk slaapt, dan is mijn accu ook wel leeg. Ik lig echt regelmatig tegelijk met Nova in bed. Gewoon omdat ik letterlijk mijn ogen niet open kan houden. Niet de meest ideale situatie voor zo'n thuisstudie. Zeker niet als de stof saai is.

 

Maar goed, omdat het tóch moet, heb ik mezelf wat extra stimulans gegeven door het examen maar alvast te boeken.  Op 30 maart ga ik dat examen dus (hopelijk) halen, zodat ik lekker relaxed op vakantie kan.  Dat wil dus wel zeggen dat ik nog maar 4 weken heb om alles in mijn kop te stampen.  Van hypotheken, woningen en belastingen. Mét bijbehorende berekeningen en enge cijfertjes. (die adviseurs op de lokale banken ook niet zelf hoeven uitrekenen, die hebben daar computerprogamma's voor, en wij zelf doen er uberhaupt niets mee in de dagelijkse praktijk)

 

Dus, ga ik nu acuut stoppen met dit logje, want ik moet verder met leren!

 

ok, nog een fototje van dochter en mij. genomen toen wij afgelopen zaterdag na de zwemles (vandaar mijn natte haar) door het winkelcentrum liepen. Door zo'n ingehuurde fotograaf. Dat je dan die foto's van de site af kunt plukken daags erna. Hij was daar ingehuurd door de een of andere politieke partij. Nou ja, ik vind t best hoor.

 

 

En dan zit ik om deze tijd nét in het vliegtuig richting Sint Maarten. Met oom en tante en peutermeisje Nova. En heeeeel veel kleurplaten, een mp3 speler met kinderliedjes, voorleesboekjes, en vast nog veel meer materiaal om dochterlief een beetje geentertained te houden tijdens de lange vlucht. Zodat ze niet het hele vliegtuig gaat storen. Want mensen, zeg nou eerlijk. D'r is toch weinig erger dan een lange vlucht en dat er dan zo'n vervelend kind voor/achter/naast je zit.

Nu vind ik mijn kind het aller aller aller liefste kind van de heeeeeele wereld en zo, maar ik verwacht niet dat andere mensen het daar mee eens zijn. (en sowieso wil ik d'r ook wel eens achter het speekwoordelijke behang spijkeren, oh plakken, ook goed)

Dus ga ik mijn uiterste best doen om ervoor te zorgen dat dametje een beetje te pruimen is tijdens die vlucht.

 

Verder hoorde ik gister dat de binnenlandse vlucht naar Saba en de hotels inmiddels allemaal geboekt en bevestigd zijn. Dus zal ik jullie even vertellen waar dat ik die tijd dan ga verblijven en zo.

 

Op zondag 4 april komen wij rond t middaguur aan in Philipsburg, Sint Maarten. Daar doen we dan 1 overnachting in het Horizon View Beach Hotel (ligt aan de boulevard, recht aan t strand. *zucht*

 

Dan vliegen wij met onze gejatlagde hoofden maandag ochtend vroeg naar the Unspoiled Queen. Saba dus. Om half 9 komen wij daar aan en ga ik ervan uit dat ik na het afgooien van de bagage bij het hotel, Cottage Club, meteen doorga naar oma Saba en dat ik dan s' avonds es een keer terug ga om te slapen.

In een van deze huisjes dus:

Op dinsdag moet ik nog even wat dingetjes regelen (bijv. bankrekening beeindigen, dat had ik schriftelijk ook al geprobeerd, maar dat snapte ze dan weer niet) en daarna nog wat quality time met oma Saba, voor wij tegen half 3 weer op t vliegtuig terug naar Sint Maarten gaan.

 

Terug naar dat Horizon View Beach Hotel. Had ik al verteld dat dat aan het strand ligt, nee? En je had t ook niet uit de naam opgemaakt?  Nou, dan doe ik toch eventjes een foto, van het uitzicht.

 

T is een beetje kort, die tijd die ik daadwerkelijk op Saba ga zijn, maar voor mij is het denk ik het beste dat ik daar niet te lang blijf hangen. En vooral ook, dat ik daarna nog genoeg tijd heb om van alle stress bij te komen. Want ook al verheug ik me op het weerzien met oma Saba, ze kan ook nogal claimen en anders zit ik dus ene hele week bij haar op de plaatst te luisteren naar d'r verhalen. En dat is voor haar misschien het fijnst. En ik gun het haar ook en voor haar vind ik het jammer dat Nova en ik zo snel weer weg zijn. Maar ik moet eens gaan doen wat goed voor mij is, zonder altijd maar andere mensen eerst te zetten.

 

Dus ga ik lekker strand hangen en spelen met Nova daar. Gewoon genieten dus. Cocktailtje met zo'n paraplutje erin... niets meer aan doen!

't Was een beetje een verlaat Valentijns kadootje. Of nou ja, kadooTJE... zeg maar gerust KADO!

Want afgelopen maandag kreeg ik een telefoontje van mijn oom, waarin hij mij vertelde dat hij en mijn tante voornemens waren om binnenkort naar Sint Maarten en Saba op vakantie te gaan en dat ze Nova en mij mee wilde nemen.

 

*slik*

 

Toen t een beetje tot mij doordrong wat er gezegd werd en wat dat zou betekende, begon het shaken.

Er ging zoveel door mij heen. Sowieso de grootte van dit cadeau en de vraag of ik dat wel aan kon nemen. (dat kan) En verder nog wat dit verder betekende: een ontmoeting tussen Nova en haar oma en grote broer en zus. Die ik het allemaal zo erg gun. Maar ook, een ontmoeting tussen Nova en haar vader. Die ik het dus mild gezegd iets minder gun.

Een kans voor mij om mensen te zien die ik ontzettend mis, locaties te bezoeken (en te fotograferen, want als je ergens woont, maak je veel minder foto's) en nu eens écht afscheid te kunnen nemen. Om t echt los te kunnen laten. Dingen uit te spreken naar Siegfried toe. Want de vorige keer dat ik hem live zag, was het nog 'ik hou van je en ik kom snel weer naar je terug' om een half jaar daarna via zijn moeder te horen dat hij al met een ander verloofd was. Begrijp me niet verkeerd, ik heb vrede met de manier waarop de zaken liggen, maar de manier waarop het allemaal gebeurde dat heeft mij (en mijn vertrouwen in mezelf) een nogal grote knauw gegeven.

De laatste keer dat IK de kinders van Siegfried zag, zou ik nog hun stiefmoeder worden. En dat gebeurde dus ook niet. En met pijn in mijn hart moet ik ook dat loslaten. Dat ik dat nog niet gedaan heb, blijkt wel uit t feit dat er nog steeds fototjes van die twee in mijn portomonnee zitten.

 

Buiten de 'therapeutische werking' van deze vakantie, is het natuurlijk ook gewoon VAKANTIE. Ver weg, waar t warm is. Waar we in de zee kunnen zwemmen en op t strand kunnen spelen. Waar ik van kan genieten. Waarvan ik kan bijkomen. Want dat ik natuurlijk ook nodig. En gewoon lekker!!!

Plus, shoppen moet er ook gebeuren, want op de antillen kon ik altijd zo fijn broeken shoppen. Omdat ze daar wel berekend zijn op vrouwen met dikke billen. En sandaaltjes wil ik ook hebben.

 

De tickets naar Sint Maarten en terug zijn al geboekt, we vertrekken op 4 april en op de 13de zijn we weer terug. Jinkes (de kat) die wordt verzorgd door mijn collegatje G. (die momenteel bij vrienden in huis zit omdat haar relatie eindigde en die best wel een weekje een appartement voor zichzelf wilde hebben) Oh ja, en de bikini (tankini, want buik zit vol striae) is ook al besteld.

Verder moet er dus nog vanalles ingevuld worden mbt ons verblijf, maar een ding is zeker.... IK GA OP VAKANTIE!!!!!!!! YAY!!!!!!!!!!!

 

En dan nu het volkslied:

 

 de twitteraars onder jullie weten het al wel, daar kwamen wel wat zinnetjes hier en daar over wat er allemaal voor leuke dingen gebeurde. En ook op hyves en facebook zette ik de afgelopen weken een fotootje hier, een fotootje daar...maar ja, er zijn ook mensen die logjes miste en mij daar op een verre van subtiele wijze op wezen.

 

Dus, ja, ik heb nog wel wat verhaaltjes:

 

Van Kabouter Plop bijvoorbeeld. Die wij in het theater zagen. Nova d'r eerste theatervoorstelling, die ze zooooo ontzettend leuk vond. Waarbij ze aktief mee danste en zong en op de juiste momenten plop riep, klapte en zwaaide. (waar ik gewoon een beetje emotioneel van werd toen ik zag hoe zeer ze genoot). Waar ik trouwens ook bijna een traantje liet toen ik Nova op schoot had en zij heel enthousiast omdraaide om iets tegen me te zeggen... wat doen die bellen op die fokking plopmutsen zeer zeg!

 

En een verjaardag waar de gastenlijst nogal... ehm... spannend was samengesteld, maar waarbij alle betrokkenen voor het eerst in jaren de familievetes aan de kant zetten en gewoon eens samen te zijn. Ik zelf was daar als 'neutrale partij' en dus redelijk ontspannen. Dat straalde ook lekker uit naar Ruben, mijn kleine babyneefje. Die viel lekker bij mij op schoot in slaap... wat voelt dat toch lekker he, zo'n klein warm babylijfje tegen je aan *rammelende eierstokken*.  

 

 

Verder had ik een goede beoordeling op mijn werk, maar schreef ik ook een sollicitatiebrief. Dus duimende loglezers zijn meer dan welkom!

 

En dan is het nu gekkenhuis he, in het zuiden des lands. Carnaval. Ik ben zelf niet echt van het grote carnaval vieren. Vroeger wel trouwens hoor. En met een groep is het ook echt superleuk, maar die groep van toen die is niet meer. Moet ik eerlijk zeggen dat ik het ook echt niet zou trekken nu hoor, vier dagen helemaal los. En dat wil ik ook helemaal niet.  

Wat ik wel wil (en doe) is pekske aan en naar de kinderoptocht (vandaag) en de grote optocht (morgen). En naar het kindercarnaval van SDO (morgen) In Veldhoven dan he. Dat blijft gewoon mijn hometown en in Eindhoven is het weer zo groot, dan ben ik bang dat ik dochterlief al kwijt ben voor dat er een halve optocht voorbij is ;)

 

We hebben daarnet zelfs meegelopen met de kinderoptocht. (is warmer dan aan de kant staat en je hoeft je niet vantevoren op te geven, haha) Dus eerst dansten we met z'n tweeen een stukje, daarna liepen we, toen ging nova in de buggy (en onder een kleedje) en nog voor de prijsuitreiking achter de rug was, hing ze te slapen. Die snoepzak die alle deelnemers krijgen, hebben oma en ik maar opgehaald. Die was na wakker worden zó op trouwens.

 

 

 

 

As we speak zitten we de Eindhovense optocht te bekijken op Omroep Brabant en host Nova weer de kamer rond. Met oma. Die ik ook even geschminckt heb.